ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សមួយចំនួននៅដិតដាមជាមួយអតីតកាល?

ការរស់នៅក្នុងអតីតកាល គឺជាបទពិសោធន៍ផ្លូវចិត្តមួយដែលមនុស្សជាច្រើនធ្លាប់បានឆ្លងកាត់។ មានហេតុផលចម្បងៗមួយចំនួនដែលធ្វើឱ្យមនុស្សមួយចំនួនពិបាកដោះដៃចេញពីអតីតកាល៖

• ការបាត់បង់ និងភាពសោកស្តាយ (Regret & Loss): រឿងរ៉ាវដែលបានខកខាន កំហុសឆ្គងដែលបានសាង ឬឱកាសដែលបានរអិលផុតដៃ តែងតែបន្សល់ទុកនូវពាក្យថា «ប្រសិនបើ...»។ ភាពសោកស្តាយទាំងនេះធ្វើឱ្យចិត្តខិតខំវិលត្រឡប់ទៅរកអតីតកាល ដើម្បីកែប្រែអ្វីដែលមិនអាចកែប្រែបាន។
  
• ក្តីស្រមៃ និងការចងចាំដ៏ល្អឥតខ្ចោះ (Nostalgia): ជួនកាល អតីតកាលធ្លាប់ជាចំណុចកំពូលនៃក្ដីសុខ។ មនុស្សភាគច្រើនជ្រើសរើសចងចាំតែរឿងល្អៗ រហូតធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថា បច្ចុប្បន្នភាពមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងអតីតកាលបាន។
  
• របួសផ្លូវចិត្តមិនទាន់ជាសះស្បើយ (Unhealed Trauma): ព្រឹត្តិការណ៍ឈឺចាប់ ដូចជាការបែកបាក់ ជ័យជម្នះដែលបរាជ័យ ឬការខកបំណងធ្ងន់ធ្ងរ អាចបន្សល់ស្នាមរបួសជម្រៅ ដែលទាមទារពេលវេលា និងការយល់ដឹងដើម្បីព្យាបាល។ បើគ្មានការដោះស្រាយត្រឹមត្រូវទេ ចិត្តនឹងនៅតែវិលវល់ជុំវិញមុខរបួសនោះ។
  
• ការភ័យខ្លាចអនាគត និងភាពមិនច្បាស់លាស់: អតីតកាល គឺជាអ្វីដែលយើងបានដឹង និងស្គាល់ច្បាស់រួចទៅហើយ ទោះបីវាឈឺចាប់ក៏ដោយ។ រីឯអនាគតជាភាពទទេស្អាត និងពេញដោយភាពមិនច្បាស់លាស់ ដែលអាចធ្វើឱ្យមនុស្សមួយចំនួនសុខចិត្តជ្រកកោនក្នុងអតីតកាលជាជាងប្រឈមមុខនឹងការផ្លាស់ប្តូរ។
  

ការរំលឹកសតិ៖ អតីតកាល គឺជា «មេរៀន» សម្រាប់តម្រង់ទិស ដើរទៅមុខ មិនមែនជា «ពន្ធនាគារ» សម្រាប់ឃុំឃាំងជីវិតក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នឡើយ។