កាលនៅជាកូនក្មេង ពិភពលោកនេះហាក់បីដូចជាសួនកម្សាន្តដ៏ធំមួយសម្រាប់យើង។ យើងចង់រត់ទៅណា ក៏រត់ទៅ ចង់លេងដី ចង់សើច ចង់យំ គឺយើងធ្វើវាភ្លាមៗដោយមិនដែលរង់ចាំ «ការអនុញ្ញាត» ពីនរណាម្នាក់ឡើយ។
តែហេតុអ្វីបានជាពេលធំឡើង អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងប្រែជាខុសស្រឡះ? មិនថាតែការចង់ដើរលេងកម្សាន្ត ការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសផ្លូវជីវិត ឬសូម្បីតែការចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មរកស៊ីតូចមួយ ក្នុងចិត្តរបស់យើងតែងតែមានសំនួររារាំងថា៖ «តើគេនឹងគិតយ៉ាងណា? តើប៉ាម៉ាក់បងប្អូនយល់ព្រមទេ? តើសង្គមនឹងរិះគន់យើងទេ?» យើងហាក់បីដូចជាកំពុងរស់នៅដោយរង់ចាំទិដ្ឋាការ ឬលិខិតអនុញ្ញាតពីអ្នកដទៃ ដើម្បីមានសិទ្ធិមានសេចក្តីសុខក្នុងជីវិតខ្លួនឯង។
ដល់ពេលហើយ ដែលយើងត្រូវដោះលែងខ្លួនឯង តាមរយៈការស្វែងយល់ពីចំណុចទាំង ៣ ខាងក្រោមនេះ៖
១. រកផ្លូវខ្លួនឯងដូចអ្នករៀនដើរ
កូនក្មេងពេលរៀនដើរ ពួកគេមិនដែលខ្វល់ថាខ្លួនឯងនឹងដួលប៉ុន្មានដងនោះទេ។ អ្វីដែលសំខាន់គឺ ពួកគេដួលហើយ ពួកគេក្រោកឈរឡើងវិញ រួចបន្តបោះជំហានទៅមុខទៀត។ ពួកគេមិនដែលងាកទៅសួរម្តាយថា៖ «ម៉ាក់! កូនសុំដួលម្តងទៀតបានទេ?» នោះឡើយ។
មេរៀនជីវិត៖ ការស្វែងរកផ្លូវជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ឬការរកស៊ី ក៏មិនខុសពីការរៀនដើរដែរ។ កុំរង់ចាំរហូតដល់មានមនុស្សមកធានាថា «អ្នកនឹងមិនដួល» ទើបអ្នកព្រមបោះជំហាន។ ការខកបំណង ការខាតបង់ ឬការបរាជ័យ គឺជាផ្នែកមួយនៃដំណើរការលូតលាស់។ ចូរអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯងធ្វើខុសខ្លះ ដួលខ្លះ ព្រោះមានតែការធ្វើខុសដោយខ្លួនឯងទេ ទើបយើងអាចរកឃើញផ្លូវត្រូវដ៏ពិតប្រាកដសម្រាប់ខ្លួនឯង។
២. ថ្ងៃរះមិនចាំបាច់មានការអនុញ្ញាត
នៅពេលព្រឹកព្រលឹម ព្រះអាទិត្យតែងតែរះឡើងដើម្បីបំភ្លឺលោកិយ។ វាមិនដែលបង្អង់ដំណើរដើម្បីសួរពពក ឬសួរមនុស្សម្នាក់ណាថា «តើខ្ញុំអាចរះនៅថ្ងៃនេះបានទេ?» នោះឡើយ។ វាគ្រាន់តែធ្វើតួនាទីរបស់វា គឺបញ្ចេញពន្លឺដ៏មានតម្លៃ និងផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់ផែនដី។
បេសកកម្ម និងក្តីស្រមៃរបស់អ្នកក៏ដូចគ្នាដែរ៖
- កុំចាំ ទាល់តែមានអ្នកដទៃមកយល់ស្រប ទើបអ្នកហ៊ានពូកែ។
- កុំចាំ ទាល់តែមានគេមកសរសើរ ទើបអ្នកហ៊ានធ្វើរឿងល្អៗ។
- កុំចាំ ទាល់តែពិភពលោកទាំងមូលងក់ក្បាលយល់ព្រម ទើបអ្នកហ៊ានចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មដែលអ្នកស្រឡាញ់។
ពន្លឺនៅក្នុងខ្លួនអ្នក គឺជារបស់អ្នក។ ចូររះឡើងដោយភាពជឿជាក់ ព្រោះតម្លៃរបស់អ្នកមិនស្ថិតនៅលើការអនុញ្ញាតរបស់អ្នកដទៃនោះទេ។
៣. រស់នៅជាខ្លួនអ្នក
ជីវិតនេះខ្លីណាស់ បើសិនជាយើងត្រូវចំណាយពេលពេញមួយជីវិតដើម្បីរស់នៅតាមការចង់បានរបស់អ្នកដទៃ តើពេលណាទើបយើងបានរស់នៅក្នុងជីវិតដែលជារបស់យើងពិតប្រាកដ?
ការធ្វើជាខ្លួនឯង មិនមែនមានន័យថាជាការរឹងរូស មិនស្តាប់បង្គាប់ ឬមិនគោរពអ្នកដទៃនោះទេ។ ប៉ុន្តែវាមានន័យថា៖
- ការហ៊ានស្មោះត្រង់នឹងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង។
- ការហ៊ានជ្រើសរើសផ្លូវដើរដែលធ្វើឱ្យបេះដូងខ្លួនឯងលោតញាប់។
- ការហ៊ានទទួលខុសត្រូវលើរាល់លទ្ធផល (មិនថាល្អ ឬអាក្រក់) ដែលកើតចេញពីការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនឯង។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ឈប់សួររក «ត្រាអនុញ្ញាត» ពីពិភពលោកនេះទៀតទៅ។ ជីវិតនេះជារបស់អ្នក ក្តីស្រមៃជារបស់អ្នក ហើយពេលវេលាក៏ជារបស់អ្នកដែរ។ បើអ្នកចង់ដើរលេងដើម្បីបើកភ្នែកមើលពិភពលោក ចូររៀបចំកាតាបហើយចេញដំណើរ។ បើអ្នកចង់រកស៊ីដើម្បីបង្កើតអនាគត ចូរចាប់ផ្តើមរៀនសូត្រហើយធ្វើវា។
ចាំថា៖ មនុស្សម្នាក់គត់ដែលអាចផ្តល់ការអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកមានសេចក្តីសុខ និងជោគជ័យបាន... គឺជារូបអ្នកផ្ទាល់។ អនុញ្ញាតខ្លួនឯង ធ្វើរឿងដើម្បីខ្លួនឯង ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ!
